دیماه 1366 
 
خوش

اخترانی که بشب در نظر ما آیند
           

پیش خورشید محال است که پیدا آیند

 

 ديماه 1368

خوش:

   بد ان را نيك داراي مرد هشيا ر

  كه نيكان خود بزرگ ونيك روزند

 

 

 

سال1369

خوش:
قدم بنده بخدمت نتوانست رسيد


قلم شوق واردت بسرآمدنه پاي


سال1370
خوش:


اي نورچشم من سخني هست گوش کن
تا ساغرت پراست بنوشان ونوش کن


قباي زندگاني چاک تاکي
چو موران آشيان در خاک تا کي


به پرواز آي و شاهيني بياموز
تلاش دانه درخس و خاشاک تا کي

خردادماه ٧٦

خوش:

چو نیک درنگری آنکه میکند فریاد
   ز دست خوی بد خویشتن بفریاد است

دیماه٧٦

خوش:

بپای بوس تو دست کسی رسید که او
چو آستانه بدین در همیشه سر دارد

خردادماه ٧٧

خوش:

 

چون همایم سایه ای بر سر فکن
تا در اقبالت شوم نیک اختری

 

بهمن ماه ٧٧

خوش:

 تو تا بخت منی هرگر نخوابم
تو تا عمر منی هرگز نمیرم

تیرماه ٧٨

خوش:

          چه جرم رفت که با ما سخن نمی گوئی
           چه کرده ام که به هجران تو گرفتارم

ديماه 78

خوش:

        خداوند فرهنگ و تدبیر و هوش
            نگوید سخن تا نبیند خموش

تیرماه ٧٩

خوش:

در آرزوی خاک در یار سوختیم

یادآور ای صبا که نکردی حمایتی

دیماه ٧٩

 

خوش:

ای آب روان سرو براورده ی تست

ای باد صبا این همه آورده ی تست

 

تیرماه ٨٠

خوش: 

         گر به بینم خم ابروی چو محرابش باز
          سجده شکر کنم وز پی شکرانه روم

 

 دیماه ٨٠

خوش:

هر آنکه روی چو ماهت به چیم بد بیند

بر آتش تو بجــــــــز جان او سپند مباد

 

دیماه 81

خوش:

هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق

ثبـــت است بر جـــــریده عـــــالم دوام ما

 

 

اردیبهشت 82

خوش:

          هنرمند را شاد و نزدیک دار


           جهان بر بداندیش تاریک دار

مرداد ماه 82

خوش: 

          سر خدا که عارف سالک به کس نگفت

 

           در حیرتم که باده فروش از کجا شنید

 

 

اردیبهشت٨٤

خوش:

همه جا بوی خوش وروی نکوست

همه جا سر وگل ویاسمن است

مرداد ٨٤

خوش:

کسی راکه رستم شود هم نبرد

سرش زآسمان اندرآید به گرد

اردیبهشت٨٥ 

خوش:

     
ز روی تو چشم بدان دور باد


وزاین رزم فرجام تو سور باد

مردادماه ٨٥

 

 خوش:

اگر دل از غم دنیا جدا توانی کرد

نزول در حرم کبــــریا توانی کرد

 

ديماه 85

خوش:

       ماه و خورشید به منزل چو به امر تو رسند
          یار مهروی مرا نیز به من باز رسا ن            

اردیبهشت 86

خوش:

چومن زین ولایت گشادم کمر

توخواهی ستان افسروخواه سر

مرداد ماه 86

خوش:

       عاشقان از بس که غیرت داشتند
       جان خود را غرق حیرت داشتند

بهمن 86

خوش:

  كنون شيوه ي بار بد گوش كن

  جهان راسراسر فراموش كن  


 

مردادماه ٨٨

خوش:  
درخشیدن ماه چندان بود
که خورشید تابنده پنهان

 

 

 

١...................................................................................................................

تن آدمي شريف است به جان آدميت
                                           نه همين لباس زيباست نشان آدميت
٢...................................................................................................................
عاشقان ازبسكه غيرت داشتند
                                     جان خودراغرق حيرت داشتند
٣...................................................................................................................
سرخدا كه عارف سالك به كس نگفت
                                             درحيرتم كه باده فروش ازكجاشنيد
٤..................................................................................................................
چو من زين ولايت گشادم كمر
                                    توخواهي ستان افسرو خواه سر
٥..................................................................................................................
چون همايم سايه اي برسرفكن
                                    تادراقبالت شوم نيك اختري

 

 

 

صفحات مرتبط به همين وبلاگ (كليك كنيد)

کلیک کنید      کلیک کنید        کلیک کنید 



  • فروش بک لینک | قالب وبلاگ