دیماه 1366
نستعلیق عالی

                  ای آب روان سرو برآورده تست
                  وی سرو چمان چمن سراپرده تست
                  ای غنچه عروس باغ در پرده تست
                  ای باد صبا این همه آورده تست


شکسته عالی

                    بروز وصل از آن خاطری حزین دارم
                    که دشمنی چون فراق تو در کمین دارم
                     فراق صبر و سکون خواهد و یقین دارم
                     که من نه طاقت آن و نه تاب این دارم 

1369
دوره عالي شکسته:


                          اي که برماه از خط مشکين نقاب انداختي
                           لطف کردي سايه اي برآفتاب انداختي
                         هرکسي با شمع رخسارت بوجهي عشق باخت
                           زان ميان پروانه رادراضطراب انداختي

خردادماه ٧٦

نستعلیق عالی:
                        هر آنکه جانب اهل وفا نگهدارد
                        خداش در همه حال از بلا نگه دارد
                        گرت هواست که معشوق نگسلد پیوند
                         نگاه دار سر رشته تا نگهدارد

شکسته عالی:
                    گرنه از خاک درت باد صبا می آید
                     صبحدم مشکفشان پس ز کجا می آید
                     ای جگر سوختگان عهد کهن تازه کنید
                      که گلی تازه به دلداری ما می آید

دیماه ٧٦

نستعلیق عالی: 
                       این دخت علی که زینبش آمده نام
                        بر طاق سپهر علم بدریست تمام
                        تا مادر دهر دختر آورد و پسر
                        دختر نشنید کس بدین قدر و مقام

خردادماه٧٧

نستعلیق عالی:  
                       گفتی ز خاک بیشترند اهل عشق ما
                        از خاک بیشتر نه که از خاک کمتریم
                        ما خود نمیرویم دوان از قفای کس
                         او میبرد که ما به کمند وی اندریم

ش
کسته عالی:  
                          جانا غم نیکخواه می باید داشت
                            فکر دل بی گناه می باید داشت
                            دل از کف عاشقان برون آوردن
                           سهل است ولی نگاه می باید داشت

 

بهمن ماه ٧٧

نستعلیق عالی: 

  
                         طائر دولت اگر باز گذاری بکند
                          یار باز آید و با وصل قراری بکند
                          دیده را دستگه در و گهر گرچه نماند
                          بخورد خونی و تدبیر نثاری بکند

شکسته عالی: 

                        تا تو بودی آدمی دیو از پیت
                        میدوید و می چشانید از میت
                        چون شدی در خوی دیواراستوار
                         می گریزد از تو دیو ای نابکار

تیرماه٧٨

شکسته عالی:

                    بال بگشا و صفیر از شجر طوبی زن
                   حیف باشد چو تو مرغی که اسیر قفسی
                   تا چو مجمر نفسی دامن جانان گیرم
                   جان نهادیم بر آنش ز پی خوش نفسی

 ديماه78

نستعلیق عالی:

                      لب چون صدف به آب گهر تر نمیکنم
                    گوهر به آب روی برابر نمیکنم
                    در کعبه دلست شب و روزی روی من
                    چون آفتاب سجده به هر در نمیکنم

تیرماه ٧٩

نستعلیق عالی

یارب در خلق تکیه گاهم نکنی

محتاج گدا و پادشاهم نکنی

موی سیهم سپید کردی به کرم

با موی سپید روسیاهم نکنی

 شکسته عالی

   شکرایزد که به اقبال کله گوشه گل

    نخوت باد دی و شوکت خار آخر شد

    باورم نیست زبد عهدی ایام هنوز

    قصه غصه که در دولت یار آخر شد

 

دیماه٧٩

نستعلیق عالی:

مردم دیده ما جز به رخت ناظر نیست

دل سرگشته ما غیر تو را ذاکر نیست

عاقبت دست بدان سرو بلندش برسد

هر که را در طلبت همت او قاصر نیست

شکسته عالی:

صبر در کارها چه خیر و چه شر

از علامات بخردی باشد

نیست ممکن که یابد آن تغییر

هر چه تقدیر ایزدی باشد

 

تیرماه ٨٠

نستعلیق عالی:

روزگاری خواب غفلت داشتیم

در کنار من پدر بی تاب بود

چون از /ان خواب گران برخاستیم

او به بالین اجل در خواب بود

شکسته عالی:

نکوهش مکن چرخ نیلوفری را

برون کن ز سر باد خیره سری را

چو تو خود کنی اختر خویش را بد

مدارا از فلک چشم نیک اختری را

دیماه٨٠

 

نستعلیق عالی:

باز هم ای پرهیز در کار باش

وی درخت بارور پرکار باش

پرنیانت زآب و آتش بی زیان

فکرتت نقش آفرین بر پرنیان

شکسته عالی:

خوشتر از دوران عشق ایام نیست

بامداد عاشقان را شام نیست

کام هر جوینده ای را آخریست

عاشقان را منتهای کام نیست

دیماه 81

نستعلیق عالی: 

                    گر بود عمر به میخانه روم بار دگر
                    به جر از خدمت رندان نکنم کار دگر
                    گر مساعد شودم دایره چرخ کبود
                    هم به دست آورمش باز به پرگار دگر

شکسته عالی: 

                   چنان مستم چنان مستم من امروز
                   که از چنبر برون جستم من امروز
                   به جان با آسمان عشق رفتم
                       به صورت گر در این پستم من امروز       



 اردیبهشت 82

نستعلیق عالی:

                       ای بی خبر ز خود به تماشا چه میروی
                    چون آفتاب سر زده هر جا چه می روی
                     بالا تر از تو نیست بهاری در این چمن
                     دنبال سرو ای گل رعنا چه می روی

شکسته عالی:

                روزها باید که با گردون گردان یک شبی
                   عاشقی را وصل بخشد یا غریبی را وطن
                   عمرها باید که تا یک سنگ خاره ز آفتاب
                    در بدخشان لعل گردد یا عقیق اندر یمن

مرداد ماه 82

نستعلیق عالی:

               گر عمر من وفا کند ای ترک تند خوی
                    چندان وفا کنم که تو ترک جفا کنی
                     تو عهد کرده ای که نشانی بخون مرا
                     من جهد می کنم که به عهدت وفا کنی

شکسته  عالی:

                 تا نقش خیال دوست با ماست
                     ما را همه عمر خود تماشاست
                     آنجا که کمال دلبر آید
                     والله که میان خانه صحراست



اردیبهشت٨٤

نستعلیق عالی:

              سودای توازسرم بدر می نرود

                رویت زمقابل نظر می نرود

                افسوس که در راه توای سرو روان

                سرمیرودوبی تو به سر می نرود

مرداد ٨٤

نستعلیق عالی:

               غلام نرگس مست توتاجدارنند

              خراب باده ی لعل تو هوشیارانند

                ززیرزلف دوتاچون گذرکنی بنگر

              که از یمین ویسارت چه سوگوارانند

دیماه ٨٤ 

نستعلیق عالی

 

                 مرا خود با تو چیزی در میان هست
                    وگرنه در روی زیبا در جهان هست                      
                     وجودی دارم از مهرت گدازان
                     وجودم رفت و مهرت همچنان هست

اردیبهشت ٨٥

ستعلیق عالی: 

                     سالها پیروی مذهب رندان کردم
                   تا به فتوای خرد حرص به زندان کردم
                   گر به دیوان غزل صدر نشینم چه عجب
                   سالها بندگی صاحب دیوان کردم

شکسته عالی:



                   گر بود عمر به میخانه روم بار دگر
                    بجز از خدمت رندان نکنم کار دگر
                    راز سر بسته ی ما بین که بدستان گفتند
                   هر زمان با دف و نی بر سر بازار دگر

مردادماه٨٥

نستعلیق عالی:

تو به صورت رفته ای گم گشته ای

در نیایی زان که معنی هشته ای

گه درختش نام شد گه آفتاب

گاه بحرش نام شد گاهی سحاب

شکسته عالی:

بر خیز ز خواب و ساز کن چنگ

کان فتنه ی مه عذار گل رنگ

نی خواب گذاشت خواجه نی صبر

نی نام گذاشت خواجه نی ننگ

 دیماه ٨٥

نستعليق عالي:

شباني با پدر گفت اي خردمند  

مرا تعليم ده پيرانه يك پند

بگفتا نيك مردي كن نه چندان

كه گردد چيره گرگ تيز دندان

 

شكسته عالي:

در پر طاووس كه در پيكر است

سرزنش پاي كجا در خور است

زاغ كه او را همه تن شد سياه

ديده سپيده است در آن كن نگاه  

 

اردیبهشت 86

نستعلیق عالی:

                   پرتو خورشید چون صحرا شود
                    ذره سرگشته بی پروا خوش است
                    چون تو پیدا آمدی چون آفتاب
                    گر شدم چون سایه نا پیدا خوش است                    

شکسته عالی: 

                   گرچه گرد آلود فقرم شرم باد از همتم
                   گرچه به آب خورشید دامن تر کنم
                   من که دارم در گدایی گنج سلطانی بدست
                   کی طمع در گردش گردون دون پردر کنم 

 

مرداد86

ستعلیق عالی:   
غم شیرین چنان از خود ربودش
که پروای خود خسرو نبودش                     
زرویش گشته پیدا بی قراری
بر او بگریسته دوران به زاری

بهمن ماه 86
نتسعليق عالی:

                محراب نظر هاست کمانی که تو داری
               شیرازه ی جان هاست میانی که تو داری
                چون سبزه زمین گیر کند آب روان را               
                 این قامت چون سرو روانی که تو داری            

  شکسته عالی:
                    ما نقد عافیت به می ناب داده ایم
                     خاروخس وجود به سیلاب داده ایم
                    در جستجوی اهل دلی عمر ما گذشت
                    جان در هوای گوهر نایاب داده ایم

مردادماه ٨٨

نستعلیق عالی:  
                  چو قاف قدرتش دم بر قلم زد
                   هزاران نقش بر لوح عدم زد
                   از آن دم گشت پیدا هر دو عالم
                    وز آن دم شد هویدا جان آدم


شکسته عالی:  
                       شکر ایزد که به اقبال کله گوشه گل
                       نخوت باددی وشوکت خار آخر شد
                        باورم نیست ز بد عهدی ایام هنوز
                        قصه غصه که در دولت یار آخر شد

عالــــــــــی نستعلیق

١...................................................................................................................

بارمحبت ازهمه باري گران تراست
                                         آنكس كشد كه ازهمه كس ناتوان تراست
چون شرح اشتياق دهد درحضور دوست
                                      بيچاره اي كه از همه كس بي زيان تر است
٢...................................................................................................................
ميان عيب وهنر پيش دوستان كريم
                                        تفاوتي نكند چون نظربه عين رضاست
هزاردشمني افتد بقول برگويان
                                     ميان عاشق ومعشوق دوستي برخواست
٣...................................................................................................................
لب چون صدف به آب گهرتر نميكنم
                                         گوهربه آب روي برابر نميكنم
دركعبه دلست شب و روزي روي من
                                        چون آفتاب سجده به هردر نميكنم
٤..................................................................................................................
آمدم باردگربرسرپيمان شما
                                  كه ندارم پس از اين طاقت هجران شما
چون دوات ار بچكد خون ديده سياه
                                   سربپيچم چون قلم ازخط فرمان شما
٥.................................................................................................................
گفتي زخاك بيشترند اهل عشق
                                    ازخاك بيشتر نه كه ازخاك كمتريم
ماخودنميرويم دوان از قفاي كس
                                     او ميبرد كه ما به كمندي اندريم 

،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،عالــــــــــــی شکسته،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،

١..................................................................................................................

نكوهش مكن چرخ نيلوفري را
                                  برون كن زسر باد خيره سري را
چو توخود كني اختر خويش رابد
                                  مدار ازفلك چشم نيك اختري را
٢................................................................................................................
روز هابايد  كه با گردون گردان يك شبي
                           عاشق را وصل بخشد ياغريبي را وطن
عمرها بايد كه تا يك سنگ خاره ز آفتاب
                           دربدخشان لعل گردد يا عقيق انديمني
٣...............................................................................................................
برخيززخواب وساز كن چنگ
                             كان فتنه ي مه عذار گل رنگ
نيخواب گذاشت خواجه ني صبر
                           ني نام گذاشت خواجه ني تنگ

 

 

صفحات مرتبط به همين وبلاگ (كليك كنيد)

کلیک کنید      کلیک کنید        کلیک کنید 



  • فروش بک لینک | قالب وبلاگ